Priori van Sion
Veel mensen in de wereld willen meer zien dan wat het normale menselijk oog ontmoet, of moet ik zeggen dat de dingen die er in de periferie zijn en waar niet veel aandacht aan wordt besteed.

Zodra de aandacht wordt gevestigd op deze perifere zaken, worden ze niet alleen van extreem belang, maar ook van extreem belang.

Een van die dingen die door de "samenzweringstheoretici" onder de aandacht zijn gebracht, is het idee dat de wereld wordt gecontroleerd door een aantal geheime genootschappen die al heel lang bestaan, een van hen is Priori van Sion.

Ze geloven dat deze samenlevingen een zeer grote impact hebben op ons dagelijks leven zonder dat we het ons realiseren.
We zijn allemaal bekend met Illuminati, Vrijmetselaars en dergelijke.

Een van die geheime genootschappen is volgens de samenzweringstheoretici de Priori van Sion.

Dit geloof is zeer controversieel omdat het religie betreft en daarom is het in de loop der jaren verschillende keren ontkracht.

De theoretici geloven dat deze samenleving een subversief geheim van de christelijke religie bewaart en beschermt.

Er wordt aangenomen dat dit veronderstelde geheime genootschap in 1099 werd gevonden door Godfried van Bouillon op de berg Sion in het koninkrijk Jeruzalem. Dit genootschap werd uiteindelijk in 1956 wettelijk opgericht in Frankrijk door Pierre Plantard.

Het werd vooral populair in 1982 met de publicatie van het boek The Holy Blood and the Holy Grail door de Britse journalisten Michael Baigent, Richard Leigh en Henry Lincoln.

Het is geïnspireerd op een verhaal dat draait om pater Berenger Sauniere, een priester uit Rennes-le-Chateau, een klein dorpje in de Franse regio Aude. Deze nogal vreemde en controversiële persoon die veel aandacht besteedde aan symboliek wordt ook gezien als een personage in het Dan Brown-boek Da Vinci Code.

Het verhaal zegt dat de priester een affaire had en geloofde dat er een verborgen schat in Rennes-le-Chateau was die hij 's nachts begon te graven om het op te graven. Dit waren beide misschien zondige activiteiten en tegen de regels van de katholieke kerk.

Het werd ontdekt door de hoofdbisschop en Sauniere werd geschorst voor al zijn diensten. De verhalen verspreidden zich echter ook na de dood van de priester in 1917. Ze werden enorm populair toen Pierre Plantard in 1956 het verhaal begon te vertellen met extra details.

Hij verklaarde dat de schat in Rennes-le-Chateau daadwerkelijk was ontdekt en daarbij werden enkele documenten gevonden die de oude Zuid-Franse legendes bevestigen dat Jezus Christus, in plaats van naar de hemel op te stijgen, in Frankrijk was komen wonen met zijn vrouw, Maria Magdalena.

Hij zei ook dat de kinderen van dit goddelijke paar uiteindelijk bekend kwamen te staan ​​als de dynastie van de Merovingische koningen van Frankrijk en dat het 'heilige bloed' van Jezus Christus in hun aderen bleef stromen.

Het is geïnspireerd op een verhaal dat draait om pater Berenger Sauniere, een priester uit Rennes-le-Chateau, een klein dorpje in de Franse regio Aude. Deze nogal vreemde en controversiële persoon die veel aandacht besteedde aan symboliek wordt ook gezien als een personage in het Dan Brown-boek Da Vinci Code.

Het verhaal zegt dat de priester een affaire had en geloofde dat er een verborgen schat in Rennes-le-Chateau was die hij 's nachts begon te graven om het op te graven. Dit waren beide misschien zondige activiteiten en tegen de regels van de katholieke kerk.

Het werd ontdekt door de hoofdbisschop en Sauniere werd geschorst voor al zijn diensten. De verhalen verspreidden zich echter ook na de dood van de priester in 1917.

Ze werden enorm populair toen Pierre Plantard in 1956 het verhaal begon te vertellen met extra details.

Hij verklaarde dat de schat in Rennes-le-Chateau daadwerkelijk was ontdekt en dat er documenten werden gevonden die bevestigen dat als het verhaal van Plantard door de massa zou zijn geloofd, het de wereldgeschiedenis zou hebben veranderd.

Het werd echter natuurlijk verworpen door de kerkelijke autoriteiten en door de historici.

Dit weerhield de populaire cultuur er niet van om deze verhalen in tv-shows, films en boeken zo veel aan te passen dat Rennes-le-Chateau in de jaren zeventig een begrip was geworden in Groot-Brittannië.

De Priori van Sion werd officieel en formeel ontbonden in oktober 1956 om de ravage die de Plantard had aangericht onder controle te krijgen. Degenen die in dit verhaal bleven geloven, zouden het geheime genootschap van Priory of Sion voortzetten.

Men geloofde ook dat de 'geheime documenten' waarover Plantard het had, in 1975 weer opdoken in de Nationale Bibliotheek van Parijs, maar de historici negeerden ze als niets meer dan 20e-eeuwse verzinsels. naar de hemel, was in Frankrijk komen wonen met zijn vrouw, Maria Magdalena.

Hij zei ook dat de kinderen van dit goddelijke paar uiteindelijk bekend kwamen te staan ​​als de dynastie van de Merovingische koningen van Frankrijk en dat het 'heilige bloed' van Jezus Christus in hun aderen bleef stromen.

De leden van dit geheime genootschap
Zoals eerder vermeld, waren degenen die in het verhaal van Plantard geloofden lid van de Priorij van Sion. Volgens de Da Vinci Code van Dan Brown identificeerden de documenten die bekend staan ​​als Les Dossiers Secrets en die in 1975 in de Nationale Bibliotheek van Parijs werden ontdekt, talrijke leden van de Priorij van Sion, waaronder Sir Issac Newton, Sandro Botticelli, Victor Hugo en Leonardo da Vinci. Anderen zoals Jean Cocteau, Robert Fludd, Nicolas Flamel, Robert Boyle en anderen worden ook verdacht van deelname aan dit geheime genootschap.

Conclusie
Er zijn natuurlijk mensen die geloven dat dit alles niets anders is dan een hoax.
Vreemd genoeg zijn er ook mensen die geloven dat de hoax zelf significant is.

Ze suggereren dat achter deze hoax een netwerk van Europese esoterische samenlevingen schuilgaat waarvan het doel een enkele, gecentraliseerde Europese staat is. In de loop van de jaren is deze samenzweringstheorie ontkracht als absolute fraude, wat ons doet denken dat waarom het überhaupt zou zijn begonnen.

Wat ook belangrijk wordt, is dat er hetzelfde soort informatie is uit niet-gerelateerde bronnen.

Of we nu besluiten om naar de 'in focus' waarheden te kijken of ook aandacht te besteden aan de perifere ideeën, hangt van ons af.