AMAÇSIZ KALEM

Akıntıya kapılmış kuru bir yaprak misali ruhum, suyun en hırçın halinde bile parçalanmadan, en sert kayalara çarpa çarpa sakin sulara ulaşıp huzur bulmaya çalışıyor.

Yok öyle değil aslında, avcının oltasına takılmış bir balık gibi, avcı karaya çekiyor ben derin sulara kaçmaya çalışıyorum, ya çatlamadan kurtulacağım ya da çatlayıp karaya vuracağım.

Sanırım bu da değil, acıyı anlatan bir cümlenin içindeki kelime gibiyim. Her taraf acı dolu ve üstelik nokta koyulmuş bir cümle, noktasına virgülüne nereye dönsem acıya çarpıyorum...

Bugünlerde durum bu, ya kötü ya daha kötü. Bulutlar kadar özgür olsam istediğim zaman yağsam, istediğim zaman güneşin önüne uzansam diye düşünmeye çalışsamda düşüncelerimde fırtınalar kopuyor ve bulutlar dağılıyor...

Zaman yaralı ve insan yalnız, evet yalnız hem de hepsi. Aile içinde anne, babadan, kardeşten uzak, toplum içinde arkadaştan uzak. Çevren seninle geliyor ama bir yere kadar, acının sınırına kadar sonrası yalnızlık. "Bak şu da böyle bir acı çekmiş" demek değildir teselli vermek. Belki de en güzel teselli susmak ve yanında olmak. Yanında ol, gözüne bak, elini tut ama konuşma çünkü bazen acının olduğu yerde dünyanın en güzel sözlerinin bir hükmü yok, olmuyor, olamıyor.

Yalnızlık sadece acı çekerken mi hissediliyor?
Bir bakıma öyle ama biraz işin içini kurcalarsak daha fazlası ortaya çıkacaktır mutlaka. İnsan mutluyken bile yalnız aslında ama bunu fark etmiyor. Gözü mutluyken hiç bir şey görmüyor, ya da görmek istemiyor. Acıyı yalnız paylaşmak ağır geliyor ama mutluluğu yalnız paylaşmanın bir mahsuru yok veya öyle görünüyor. Kıskançlık, imrenme gibi konulara girmeyeyim, buraya da kendi yorumlarınızı katarsınız artık...

İnsanın her zaman, yalnız olduğunun en önemli örneği sanırım ölüm. Düşünüyorum da insan canını hatta canından fazla sevdiğini toprağa veriyor. Kendi yalnız sevdiği yalnız, bilinç altında yalnızlık var, eğer öyle olmasaydı her ölenin yanına onu sevende girerdi. Yine altyapısı hazırlanmış bir düzen var ortada. Anlaşılan irademizle olsa da, irademiz dışında olsa da her yaşadığımız, yaşayacağımız durumlar için önceden hazırlanıyoruz ama haberimiz yok. Belki biraz geriye dönüp bakmak yeterli olacaktır sanırım. Her yaşadığımız anın farkına varmak ve farkındalık oluşturmak için yaşadığımız güzel günler dilerim.

Okumaya zaman ayırdığınız için ve destekleriniz için sonsuz teşekkürler, kalın sağlıcakla...

e.avina