Sözün kifayetsiz kaldığı yerdeyim,
Hayatın manasını yitirdiği,
Seni kaybettiğim o gündeyim şimdi,
Yalan dünyanın cehennem ateşinde,
İki dünya arasında araftayım şimdi,

Gidişinle yetim ayarı bir çocuk gibiyim,
Hasretinle yangın yeri yüreğim,
Sensiz çıkmaz bir sokak gibiyim şimdi
,
Ar'ın gözleriimde kara bulutlar kaldı, Nasibime mevsimlerden sonbahar aylardan kasım kaldı ...

Meçhul

Koşturmamız içinde hayatın, durup dinlenmek istesek hayat beklemiyor maalesef ve bizi acılarla yoğuruyor. O kadar hızlı geçiyor ki, zaman geçiriyor, hayatını alıyor gününü doğumu ile gün batımı arasında. Gündüzün açmazında gecenin çıkmazında bir hayat yokuşunda, kelimeler hançer gibi ciğerimizi deşiyor ...

Çocuk
gözleriimde kaldı, gökkuşağını, Mutluluğu bir ömür bekleyecek miyiz?
Dünyanın
kışlarında fırtına eksik olmuyor anlaşılan, Güneşi görmeden ölecek çocuklar biz miyiz?

e.avina