Akıntıya kapılmış kuru bir yaprak misali ruhum, suyun en hırçın durumunda safra parçalanmadan, en sert kayalara çarpa çarpa sakin sulara ulaşıp huzur bulmaya çalışıyor.
Yok öyle değil aslında, avcının oltasına takılmış bir balık gibi, avcı karaya çekiyor ben derin sulara kaçmaya çalışıyorum, ya çatlamadan kurtulacağım ya da çatlayacağım karaya vuracağım.
Sanırım bu da değil, acıyı anlatan bir cümlenin içindeki kelime gibiyim. Onun taraf acı dolu ve üstelik nokta koyulmuş bir cümle, orada virgülüne nerede dönsem acıya çarpıyorum ...
Bugünlerde durum bu, ya kötü ya daha kötü. Bulutlar kadar özgür olsam istediğim zaman yağsam, istediğim zaman güneşin ne zaman uzansam diye düşünmeye çalışsamda düşüncelerimde fırtınalar kopuyor ve bulutlar dağılıyor ...
Zaman yaralı ve insan yalnız, evet yalnız hem de hepsi. Aile içinde anne, babadan, kardeşten uzak, toplum içinde arkadaştan uzak. Çevren seninle geliyor ama bir yere kadar, acının sınırına kadar sonra yalnızlık. "Bak şu da böyle bir acı çekmiş" demek olmadığı teselli vermek. Belki de en güzel teselli susmak ve yanında olmak. Yanında ol, gözüne bak, beklet ama konuşmayı bazen acının olduğu yerde en güzel sözlerinin bir hükmü yok, olmuyor, olamıyor.
Yalnızlık sadece acı çekerken mi hissediliyor?
Bir bakıma öyle ama biraz işin içini kurcalarsak daha fazlası olacak çıkacaktır mutlaka. İnsan mutluyken safra yalnız aslında ama bunu fark etmiyor. Gözü mutluyken hiç bir şey görmüyor, ya da görmek istemiyor. Acıyı yalnız paylaş ağır geliyor ama mutluluğu yalnız paylaşmanın bir mahsuru yok veya öyle olduğunu. Kıskançlık, imrenme gibi konulara girmeyeyim, buraya kendi yorumunuzu katarsınız şimdi ...
İnsanın onu zaman, yalnız olduğunun en önemli örneği sanırım ölüm. Düşünüyorum da insan canını safran canını fazla sevdiğini toprağa yapıyor. Kendi yalnız sevdiği yalnız, bilinç altında yalnızlık var, kendim olmasın onu ölenin yanına onu sevende girerdi. Yine bir köprü varmış ortada. Anlaşılan irademizle olsa da, irademiz dışında olsa da yaşadığımız, yaşayacağımız durumlar için önceden hazırlanmışuz ama haberimiz yok. Belki biraz geriye dönüp bakmak lazım olacak sanırım. Onu yaşadığımız anın farkına varmak ve farkındalık kurmak için yaşadığımız güzel günler dilerim.
Sonsuz teşekkürler, kalın sağlıcakla ...
e.avina
