lecz być

By Zaprzytomnie | zaprzytomnie | 13 Apr 2021

I nie wiem po co, więc nie wiem dokąd, miałabym iść.
Trudny po stokroć, ten krok tu w mrok znów, bo pragnę wyjść.
Ku słońcu w końcu, do psa mówić chodź tu, tak po prostu żyć.
Mieć swoje złudzenia, że mam swe pragnienia, wymyślać marzenia, czuć wszystko nie nic, i tutaj i teraz i nie umierać, lecz być..

Poem

How do you rate this article?

Zaprzytomnie

zaprzytomnie

Czasem bywa za... za bardzo, za mało, za daleko. Spróbujmy znaleźć środek. Poszukajmy równowagi. Znajdźmy odpowiednią perspektywę dla naszego myślenia, działania, dla naszego życia.