Ohad Asor, 1 mei 2020

In onze huidige wereld kan zelden op een directe manier geld verdiend worden met kennis. We kopen of verkopen (of prijzen) bijna nooit een stukje kennis. Het zoeken van kennis in een economische setting wordt momenteel meestal gedaan door een beroep te doen op mensen van wie we aannemen dat ze betrokken zijn in een vakgebied waar de desbetreffende kennis kan bestaan, net zoals er geen boek is voor elk afzonderlijk antwoord maar we antwoorden opzoeken in boeken die betrekking hebben op ogenschijnlijk relevante velden. Kennis is een belangrijk onderdeel van onze economie en hier zoeken we naar gevallen waarin we de kenniseconomie efficiënter en geavanceerder kunnen maken.

Het formaliseren van kennis in een machinaal toegankelijke format biedt een voordeel ten opzichte van boeken en zoekmachines: de data is geen stroom bits meer, maar de betekenis achter de bits, en daarom kunnen we inderdaad een automatische semantische opzoeking uitvoeren van kleine stukjes kennis, zelfs in een grote compilatie van publicaties. We hebben verschillende keren gesproken over hoe een gedeeld kennisbestand zal evolueren over Tau en zijn op logica gebaseerde discussies. In een kader waarin kennis voortdurend wordt geformaliseerd en gedeeld tussen gebruikers is het niet meer dan normaal om een economische infrastructuur te overwegen om alle aspecten van de economie van formele kennis te vergemakkelijken. In deze post zullen we ons concentreren op enkele aspecten van kenniseconomie in Agoras terwijl we andere overlaten aan toekomstige publicaties. Het is inderdaad tijd om over Agoras te praten, aangezien we nu beginnen met de ontwikkeling daarvan, parallel aan de voortdurende ontwikkeling van Tau.

Laten we eerst eens kijken hoe kennis wordt gegenereerd, of "gedolven". Als we kennis behandelen als iets wat verder gaat dan [natuurlijke of kunstmatige] zintuiglijke invoer kan gesteld worden dat het redeneren datgene is wat nieuwe kennis genereert uit de bestaande. Zo'n proces kan ook automatisch gebeuren. Maar hoe kunnen we dit automatische zoekproces zo sturen dat het interessante resultaten oplevert?

In het verleden spraken we over het concept van "interessante vragen". Net zoals antwoorden correct kunnen zijn of niet, kunnen op dezelfde manier vragen interessant zijn of niet, maar juistheid is voor vragen niet relevant en ongedefinieerd. We stellen dat het volgende de rol van mensen en machines in onze omgeving definieert: machines zullen nooit kunnen vertellen welke vraag interessant is aangezien dit een puur mens-natuurafhankelijk iets is. De rol van de machine is om ons te helpen onze interessante vragen te beantwoorden door automatisch het vervelende werk van redeneren uit te voeren over de kennis die we er al aan hebben toegevoegd.

Het is misschien de moeite waard om hier een opmerking over terminologie toe te voegen: met "opvragen" verwijzen we naar de vraag die we aan de machine stellen, en we verwachten dat de machine voldoende gegevens in zijn kennisbank heeft om deze vraag te beantwoorden, terwijl we met "vraag" verwijzen naar een vraag die we als "interessant" willen markeren, ervan uitgaande dat het antwoord nog onbekend is via het systeem. Zie ook voor een meer gedetailleerde discussie over vragen en antwoorden over Tau de tweede helft van het artikel ‘The Art of Self Reference’ [Engelstalig].

Kortom, vragen en antwoorden zullen een belangrijke rol spelen in discussies en kennisformalisatie over Tau, maar dit helpt ook om de economie van kennis te begrijpen. Een stukje kennis is waardevol als het interessant is, en de waarde ervan moet zowel afhangen van de mate van interesse als van de moeilijkheid om de vraag te beantwoorden. De hardheid van antwoorden is iets wat toegankelijker is voor machines, aangezien ze stappen kunnen tellen, en bovendien is er een rijke theorie over de complexiteit van verschillende redeneertaken (de zogenaamde Descriptieve Complexiteitstheorie).

Door te focussen op de economie van kennis kunnen vragen en antwoorden worden gezien als respectievelijk vraag en aanbod, hoewel dit niet het volledige plaatje beslaat en we later meer details zullen toevoegen. Gebruikers op het platform kunnen vragen als interessant markeren op dezelfde gemakkelijke, samenwerkende en natuurlijke manier die we al die tijd hebben voorgesteld: via de discussie.

Laten we ons nu eens voorstellen hoe een goed geïnformeerd persoon inkomsten kan genereren via Agoras. In brede zin kunnen gebruikers die in bepaalde vragen geïnteresseerd zijn een beloning bieden voor een antwoord. Verificatie van antwoorden kan op verschillende manieren worden gedaan. In sommige gevallen, zoals bij veelvoorkomende wiskundige vragen, kan de beantwoorder een bewijs leveren voor het antwoord en ontstaat er geen discussie over de vraag of het antwoord al dan niet juist is. We hebben misschien zelfs informatie over de vraag of een dergelijk verificatieproces naar verwachting efficiënt is, wederom door overwegingen uit de Descriptieve Complexiteitstheorie te gebruiken, en vanuit cryptografisch oogpunt valt er veel over dit punt toe te voegen maar dit valt buiten het bereik van het huidige artikel.

Soms is het echter te veel om een wiskundig bewijs te vragen. Soms vertrouwt men een expert op de traditionele manier, simpelweg door indruk of aanbeveling of advertentie, enz., zoals gebruikelijk is, en vertrouwt men dan automatisch hun antwoorden. Een eenvoudig voorbeeld zou zijn om een arts te vertrouwen die u al goed kent, en niet van hem te eisen dat hij een wiskundig bewijs levert voor elk medisch advies dat hij geeft, aangezien dit het geheel onpraktisch zal maken (althans tot de singulariteit zich voordoet).

Het laatste voorbeeld geeft dus aanleiding tot een vorm van kennishandel die al in een vorige post werd genoemd: denk eens aan een gerenommeerde instantie, zoals een universiteit of een vertrouwde expert, die de zware taak op zich neemt om een grote en bruikbare hoeveelheid kennis te formaliseren. Ze kunnen dan een abonnement aanbieden aan gebruikers voor automatische deelname aan hun discussies. Zoals we in het verleden hebben uitgelegd staat Tau 'automatische reacties' toe zodat het automatisch namens u kan deelnemen aan een discussie zodra u uw mening (wat wij uw 'wereldbeeld' noemen) na verloop van tijd heeft verteld door te posten of door het eens / oneens te zijn met anderen. Met dat abonnement kunnen abonnees dus automatisch deelnemen aan discussies waarbij de gegevens afkomstig zijn van een vertrouwde bron (vanuit het perspectief van de enkele gebruiker). Voor een specifiek geval biedt een advocatenkantoor zijn kennisbank aan om automatisch deel te nemen aan zakelijke discussies en mogelijk automatisch te reageren op bepaalde ideeën die legaal of illegaal zijn.

Een andere vorm van abonnement kan betalen per vraag zijn, waardoor abonnees vragen kunnen stellen en antwoorden kunnen krijgen zonder de hele kennisbank te onthullen. Bovendien kan een groep, dankzij Tau's samenwerkingsaspecten van kennisvorming, kennis formaliseren en er samen geld mee verdienen.

Op dit punt is het de moeite waard om een van de belangrijkste innovaties van de oorspronkelijke Agoras te noemen: het concept van de automatische zakenman. Gebruikers hebben hun eigen lokale activa, zijnde berekenbare bronnen, kennis, munten en mogelijk andere activa waarmee ze hun geformaliseerde wereldbeeld in overweging kunnen nemen. Agoras zal dan in staat zijn om een deal op maat te maken door te kijken naar de beschikbare kennis en contracten die daar worden aangeboden, of door een bod te doen op bepaalde kennis of contracten, alles vanuit een samenhangend en logisch bewezen plan om de activa en kansen te combineren tot een goede deal. Er kan zelfs een niveau bereikt worden dat ongehoord is in gewone automatische planners: de gebruiker zal Agoras om deals kunnen vragen die de wet- en regelgeving niet overtreden, zodra de wet over het systeem is geformaliseerd. Dit is slechts een klein voorbeeld van wat een logische redeneerder kan presteren in een economie.

Bedenk dat Agoras ook een markt voor computerhulpbronnen en een markt voor toekomstige contracten zal bevatten, zoals beschreven in eerdere berichten. De automatische zakenman is daarom een "holistische" applicatie die alle onderdelen van de Tau- en Agoras-mogelijkheden kan omvatten. Een ander voorbeeld hiervan werd gegeven in de post ‘From Agoras to TML’ [Engelstalig], waarin een gedecentraliseerde zoekmachine wordt geschetst als een wat complexere vorm van een kenniseconomie.

We hebben een aantal nieuwe gedachten en plannen om aan dit ontwerp toe te voegen. Dat alles benadrukt zal het duidelijk zijn dat een menselijke aanraking cruciaal is voor veel vormen van kennisoverdracht, en niet alle kennis is mogelijk of is geschikt om onder alle omstandigheden te worden geformaliseerd. Snel advies inwinnen bij een arts door middel van het uitwisselen van geformaliseerde kennis is niet altijd de beste manier om te handelen, net als het nemen van een privéleraar, en zo voort. We zijn daarom van plan om ook een freestyle-vorm van handelskennis te hebben in de vorm van tekst, audio en video, gebaseerd op een heel oud ontwerp dat op deze link verschijnt. Neem a.u.b. even de tijd om het te lezen. De grote lockdown heeft ons doen besluiten om meteen aan videogesprekken op basis van microbetalingen te gaan werken.

Er is nog veel te zeggen over deze nieuwe toevoeging aan het plan en we zullen meer nadrukken leggen in de aanstaande maandelijkse video-update, naast meer en niet-gerelateerd zeer goed nieuws.

En blijf tot die tijd gezond